>> Gelezen & Goedgekeurd

> Terug


Het dikke schrift / Het bewijs / De derde leugen

TITEL: Het dikke schrift / Het bewijs / De derde leugen

GENRE: roman

AUTEUR: Agota Kristof

UITGEVERIJ: Van Gennep

GELEZEN DOOR: Gert & Margot

BOEK: Een tweeling wordt aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog door hun moeder bij de grootmoeder op het platteland ondergebracht. Dat gaat niet helemaal van harte, maar de tweeling vind algauw zijn eigen weg. Het dikke schrift verwijst naar de eigen notities die de jongens bijhouden omtrent hun wedervaren in het kleine huisje aan de grens in Oost-Europa.

In een heldere, wat afstandelijke stijl beschrijft Agota Kristof bij monde van haar hoofdpersonages de manier waarop de plattelandsbewoners zich door de moeilijke tijden slaan. Geen kommer en kwel-roman over de oorlog echter: het verhaal focust helemaal op de twee kinderen en hoe zij zich inzetten om hun eigen wereldje te scheppen en zich te wapenen tegen alle mogelijke kwaad waarmee ze in aanraking komen. De onderkoelde en heldere toon schept een vage ongemakkelijkheid bij de lezer, al kan je daar niet echt de vinger op leggen.

Oorspronkelijk los van elkaar gepubliceerd is 'Het Dikke Schrift' een trilogie waarvan de andere delen 'Het bewijs' en 'De derde leugen' mee in deze editie zijn opgenomen.
Als één van de twee broers op het einde van deel 1 de grens oversteekt, krijgt het boek een hele andere toon en wending. Eerst worden we geconfronteerd met de pijnlijke leegte in het leven van de achterblijver en hoe hij die probeert te vullen op allerhande manieren.
Hoe verder het verhaal vordert, hoe meer de lezer wordt overmant door twijfel: is de verteller wel zo betrouwbaar als hij bij aanvang leek? Hoe zit het met de broers? Zit de ene over de grens of is er nog wat anders aan de hand?

Op het eind van zijn leven, tevens aan het eind van het boek, komen we steeds meer te weten over de achtergebleven broer en zijn (waarachtige?) geschiedenis. Maar Agota Kristof neemt je niet bij het handje om te vertellen hoe de feiten zich afspeelden. Het gaat meer om een puzzel met ontbrekende stukjes die steeds meer vorm begint te krijgen en hoewel je misschien alleen de contouren voor je ziet, weet je dat het een indrukwekkend geheel is.

Haast ademloos lazen we 'Het dikke schrift' in een verschroeiend tempo en met een beklijvend en ongemakkelijk gevoel. Literatuur met een angel. Straffe kost!

gepubliceerd op 29/08/14, 16:04